คำฉันท์กล่อมพระยาช้าง



คำฉันท์กล่อมพระยาช้าง

๏ หนึ่งขอบังคมพรหมินทร์                 ทรงหงส์เหิรบิน
ระเห็จยังห้องเวหา
๏ จัตุรภุชครุฑอาสน์อาภา                 ทรงสังข์คทา
จรีระริบเรืองระหง
๏ พระศุลีเลอหลังโคทรง                    เดโชธำรง
ระมาดมหิทธิพาหน
๏ จัตุรารักษ์เทพนฤมล                       เชิญเฉลิมมงคล
คเชนทรด้วยปรีดา
๏ นบท้าวเทวกรรม์วันทา                   พิฆเนศวร์โกญจนา
หนึ่งขันทกุมารชาญไชย
๏ ทวาทัศหัดถ์หกมุขไมย                   มยุรอาสน์อำไพ
สถิตประสิทธิศิลป์ทรง
๏ เทพทศทิศาเชิญสง                        เคราะห์ด้วยโดยจง
ตตประสิทธิสวัสดี
๏ ธูปเทียนมา (ลัยมาลี)                     คันธรสรังสี
สังเวยทุกทิศเทวัญ
๏ จงระงับดับสิ่งสรรพภยัน                 คุ้มครองเขตขัณฑ์
ทุกสิ่งทุกส่ำสมบูรณ์
๏ ช่วยอวยพรพิพัฒน์เพ็ญพูล             ภพมิ่งมไหศูรย์
สัมฤทธิคชมงคล
๏ สรวมสิทธิเทวฤทธิเรืองผล             คชราชแรมพน
ทุรนรอิดอาทวา
๏ แสนคำนึงถึงถิ่นจินดา                     ดงแดนด้วยสา
คเรศประเภทพฤกษไพร
๏ เขดาเดือดแดดิ้นดวงใจ                   โศกแสนอาไลย
รฦกรลุงแลหลาย
๏ สรวมสารศุภสวสดิบรรยาย               ถ้วนเทพทั้งหลาย
ปรากฏประกาศการุญ
๏ ดุจสุหร่ายอมฤตย์มาภุญช์                โสรจสรงโซมกุญ
ชรสร่างกระสัลสาทร
๏ เหือดห่างว่างเว้นอาวรณ์                  ดั่งศาสน์อนุสร
ประดับสดับโดยดี ฯ
๏ อ้าพ่ออย่างหมายมนอนาถ                ถึงบิตุราชและชนนี
อ้าพ่ออย่านึกในถลกี                             รินิแน่งอนงค์ยง
๏ อ้าพ่ออย่าคิดบุตรคณา                      อนุชภาคิไนยพงศ์
อ้าพ่ออย่าคิดจิตต์ประสงค์                    บริพารนุพันธุ์พรรค์
๏ อ้าพ่ออย่าหมายมนสชม                    รุกขพนมพนาวัน
ตรวยตรอกและซอกศิขรขัณฑ์              ทั้งท่งแถวและแนวเนิน
๏ อ้าพ่ออย่าหวังจรถวิล                         พนัสถิ่นภุดาเดิร
กรวดทรายระคายบทสเทิน                    และจะกรมระบมบอม
๏ อ้าพ่อจะนิทรทุกขอุรา                        และจะประดาประดาษดอม
เฝือฝุ่นจะมุ่นศริระมอม                           สกนธให้กระใครครำ
๏ อ้าพ่อจะหลับก็บมิหลับ                      จะวาบวับในโสตสำ
เนียงผิพพึมจรพะลำ                              พแผดพจน์ธพึงกลัว
๏ อ้าพ่อจะเกรงซึ่งสุรศัพท์                    จรฉบับกระเหม่นมัว
หาภักษภุญชตะละตัว                             มหิทธิฤทธิเดชา
๏ หนึ่งพ่อจะหยอนพยัคฆอาจ                สิหนาทคะนองสา
หัสเหี้ยมมหิทธิศักดา                             ละโลดโผนถโกนกล
๏ นานามหามหิสหัส                              ดินทรเดชธโบยบน
ฉวยฉาบและคาบคชอนน                      ตอเนกแต่มามรณ์
๏ หนึ่งนามชื่อว่าลุทธโก                       จะประกิตประกวดกร
ปืนปองจะผลาญชนมรอน                     พิฆาฏคชพลายพัง
๏ อ้าพ่ออย่าจินตนะอนาถ                     ที่จะประพาสพนารัง
แสนรกด้วยรุกขจะประดัง                       รดะหนามอรามรุม
๏ หนึ่งสรรพไภยจรในพน                       และระคนคณาสุม
ริ้นยุงและเหลือบเทียรจะกุม                    ประกวดกัดสกนธ์ตน
๏ อ้าพ่อจะอาบอุทกะธา                         รจะรอาด้วยเปียกปน
ข้นขุ่นและเหม็นลมกทล                         จิตต์ธุราด้วยอาดูร
๏ ยามร้อนจะร้อนระทดระทม                  และจะรดมด้วยแสงสูรย์
จายจัดจรัสจรจรูญ                                  อุระอุ้มระอาอาย
๏ ยามฝนจะทนพรรษธุลี                         และสุนีคะนองสาย
เสียงก้องกำธรเทียรจะวาย                      ชีวิเศร้าทุกคราวครา
๏ ยามหนาวจะหนาวอนิลโชย                 และจะโรยทิรณรา
เฟื่องฟองละอองขจรมา                         อนาถหนาวพะพราวพรม
๏ เย็นชุ่มชชื้นอุระรทด                            จะกำสดกำสรรสม
แสนยากและแสนที่จะรทม                      ทุกขทุกข์ประดังโดย
๏ ล่าเล็มก็เต็มอันที่จะสน                        จิตต์กระหนกกระหายโหย
ลมแดดทุกสิ่งสรรพจะโบย                      อุบัติเบียดฤบางเบียน
๏ อ้าพ่อจะอาดุรด้วยภักษ์                       และประดักฤดีเดียร
เช้าเย็นบเว้นและที่จะเพียร                      ธปลิโพธอาทร
๏ ฤาพ่อจะหวังวิตกใน                             พฤกษไพรพนาดร
โดยต่ำจะกินและที่จะนอน                      ก็อนาถอนันต์ครัน
๏ อ้าพ่อจะโพนพนทุรัสถ์                        ทุกขมนัสทุกสิ่งสรรพ์
ลำโบยพิบากอุบัติพรรณ                         พิพิธพวกที่พาลไภย
๏ อ้าพ่ออย่าแสนกระสัลสรรพ์                 จรผันพนาไลย
อย่าทวนระทมธหฤไทย                           ทุกขทั่วทุรารณย์
๏ ไร้ผู้ผดุงและจะพิทักษื                         ให้ภุญช์ภักษขวายขวน
หาเลี้ยงและโดยสฤษฎิตน                      กระตรกกระตรำก็นำภา
๏ เชิญพ่อระงับทุกขและโศก                  ธุรวิโยคพนาอา
ดูรดวงฤดีกมลสา                                   หัสสุมที่รุมรัน ฯ
๏ ในพระบุรีศรี                                        อยุธเลิศประเสริฐสรรค์
สมบูรณ์สมบัติอัน                                   อคร้าวรนาวเนือง
๏ แสนแสนเขษมสุข                              สฤทุกขทั้งเมือง
นฤโทษปลดเปลือง                                นฤไภยพานพาล
๏ สบสรรพสิ่งของ                                  ชรดื่นรดมสถาน
ดุจทิพยนฤมาน                                      นฤมิตประสิทธิทรง
๏ ปราการประกลกอบ                            สิมารอบรเรืองหง
ทวารโขลนโดรณลง                              ฦกมาศเพราพราย
๏ เทียวธงอลงหลาก                              มลักมลากเมลืองฉาย
เฉกเทพยกรกราย                                   กลต้องประลองลม
๏ รัฐยาประชาชุม                                   ยุพเรศพงาฉม
ล่อโลกตรึงคม                                       จิตต์ให้รลวงลวง
๏ งามมนทรีมาศ                                    รัตนดาเดียรดวง
ยอดก่ายถเกิงสรวง                                 สุทธศรีมณีคำ
๏ พร้อมพรึบททวยทศ                            คชรถแสะสำ
จรรโจษทุกอันอำ                                   พลเพียบคณานอง
๏ บุญพ่อมาพบบุญ                                 จุลจักรจงปอง
เปนพาหนะสนอง                                   สิเนห์ราชหฤไทยไท
๏ อ้าพ่ออย่ากำสรด                                อย่าระทดรทมใจ
ถวิลวันนะอันไกล                                   บมิควรจะจินดา
๏ เชิญเชิญเสวยสุข                                ทุกข์และทุกข์บบีฑา
แสนแสนภิรมยา                                     ยศยิ่งทุกสิ่งมี
๏ โรงเรียงอลงกฎ                                  สำหรับคชราชี
รายรัตน์และรัศมี                                    อุไรรุ่งอร่ามเรือง
๏ อาสน์เอี่ยมอลงกร                             ปัจจฐรณขนดเนือง
เสาเม็ดเมลืองเลือง                               เทียรมาศมณีแนม
๏ แผ้วพื้นผนังฝัง                                  รัตนอลังกซูนแซม
สอดศรีสุวรรณแจ่ม                               รจแรขรางชาง
๏ เพดานประจงจัด                                สุขุมพัสตรการกาง
แขวนพวงสุมาลย์วาง                            วรไขขจรคันธ์
๏ เครื่องลาดสะอาดอุต                         ตมวิสุทธิเฉิดฉัน
แนบนิทรฤคายคัน                                 ศริรวัฒรมยา
๏ อาภรณ์ผจงสรร                                  พปิลันธนาภา
สบสิ่งคชาสา                                           ระพัดจัดผจงทำ
๏ พวงภู่พิสูตรสาย                                 ชนักลายลอออำ
พนไหมมุดาคำ                                        รจิตเลิศจรูญศรี
๏ โพรงพรายสุพรรณพัสตร                 พิโรจน์รัตนรูจี
ดาวดาษสพราดศรี                                 รัชรัตนเรืองราย
๏ ซ้องหางผจงยง                                  วรวงสุวรรณสาย
สัตพัสตรจำรายราย                               รัตคนพิมลเพรา
๏ กรองเชิงถเกิงสรร                             พสุวรรณพัฬเหา
ก่องแก้วตระการเงา                               ยะยับยับยยลยง
๏ สร้อยนังคุฏฐังทาบ                            สกอกาบอุไรระหง
พร่างศรีมณีผจง                                จำหลักลักษณาภา
๏ พัสตรโพกตะพองเพริศ             ประเสริฐสรรพภูษา
ไพโรจน์ธรจนา                                สรบับเขบ็จคำ
๏ จังหวะกระจังจัด                         รเบียบบัตรพิธีทำ
รายรัตนระจิตจำ                               หลักเลิศละไมไม
๏ ดาวเนื่องเมลืองฉลับ                   วรปรับประพาฬไพ
ฑูรย์ถ่องถกลใส                                 ศุภศรีระวีแวว
๏ ชาลีเฉลามาศ                                  มุกดาดาษรดะแถว
เลื่อมศรีมณีแนว                                 กนกเรียบระเบียบบรรพ์
๏ โพเหมรังร้อย                                  รจิตห้อยประเสริฐสรรพ์
แซงแสงสุพรรณพรรณ                       พิพิธภาพอาภา
๏ สมศักดิสมยศ                                   คชลักษณมหา
สบสรรพมังคลา                                   หัสดิราชอาภรณ์
๏ สรรพสิ่งผจงจัด                                สิริวัฒนบวร
จอมมิ่งมหิศร                                         ประสาทเสร็จพิมลมูล
๏ ผู้เฝ้าประโลมเลี้ยง                             สพรักเพรียงฤส่างสูญ
พร้อมผู้ที่อนุกูล                                     แลสพรึบสพราศพล
๏ ส่วยสรรพครันครบ                           ทุกสิ่งสบผลาผล
อ้อยตาลตระการกล                              กัทลีก็มีพรรณ
๏ จักภุญชใดใด                                      บมิได้ขจัดสรรพ์
โดยจิตต์สฤษฎิ์อัน                                  ที่ประสงคจงปอง
๏ หรรษาเกษมสม                                   อุดมสุขฤมีสอง
นฤทุกขทุกคลอง                                     บมิได้จะรันทำ ฯ
๏ หนึ่งโสดหัตถาจารย์ชำ                      นาญวิทยกรรม
ประกอบแลรอบรู้งาร
๏ จงสฤษฎิโดยในบรรหาร                  ตามคำหมอควาญ
จักสอนคดีจงดี
๏ อย่างเคียดไขโสตบัดสี                      ทุรโทษใดมี
พยศจงหย่อนผ่อนปรน
๏ พยายามตามสมรหมอตน                  ตั้งจิตต์คิดขวน
ขวายชอบระบอบเสี้ยมสอน
๏ ภักดิอุสาหธร                                       ทั่วชนนิกร
จงรักอำเรงเกรงกลัว
๏ อย่าทำอำเภอใจตัว                             ดึงดุโดยมัว
โมหมหันต์ทันรุณ
๏ ถีบฉัดฟัดเฟียดไฟฟุน                       โทโษทรหุน
แลถอนชนักชักขอ
๏ เบียดสะบัดซัดงวงงาพอ                    ใจร้ายฤารอ
แลหล่อสลัดหลายกล
๏ ทะลวงไล่เหล่านิกรชน                     ทรนงบยล
บยินในคำลำพอง
๏ จงอ่อนโอบจิตต์จำนอง                    จำนงจงสนอง
เปนพาหนะยอดยานคช
๏ จงมีอากัปปรากฏ                               พิลาสยงยศ
ชำนันชำนิในยาน
๏ โน้มโสตสดับโดยวาร                       โอวาทอนุสาร
ประสาทสุภาษิตสรรค์
๏ จักสวัสดิพิพัฒน์พูลพรรณ               มงคลมหันต์
จักมีแก่พ่อทุกพาย
๏ กิติยศจักขจรจำราย                            ปรากฏกำจาย
กำจรไผทถาวร
๏ สมเด็จจอมมิ่งมหิศร                          จักพูลสาทร
มโนภิรมย์แรงรัก
๏ รังสรรค์ศฤงคารยศศักดิ์                    เปนยอดเอกอัค
คยานราชรจนา
๏ จงมีมนเปรมปรีดา                             ปรีดีรมยา
รมเยศสโมพิสมัย
๏ รู้คุณขัตติยหวังตั้งใจ                         กัตเวทีไท
ธเรศผู้จอมจักรพรรดิ
๏ จงรู้รอบรู้เจนจัด                                โดยธรรม์บัญญัติ
ผิดชอบทั้งมวญควรถวิล
๏ พ่อเคยคู่พระบารมิน                          ปรเมนทรบดินทร์
ดิลกโลกยสมภาร
๏ ผู้แสวงหาโพธิญาณชาญ                    เด็ดดับสงสาร
เสร็จสู่ศิวโมกข์ครรไล
๏ เพรงพระบารมีท้าวไท                      เทียรสร้างสมใน
อดีตนั้นมาสนอง
๏ ได้กุญชรดังใจปอง                            คู่เคยควรครอง
สมภารบพิตรภูมินทร์
๏ แต่นี้จักสุขสมถวิล                             ทั่วด้าวแดนดิน
นครนิคมของเรา
๏ จักพูลพัฒนาเนืองเนา                        ในสุขบันทา
ที่ทุกข์แลโศกโรคไภย
๏ แสนเกษมเปรมปรีดีใจ                      เอิกอื้ออวยไชย
ประชาประชอมพร้อมเพรียง
๏ ชื่นชมสมภารพระเพียง                     แผ่นพื้นจักเอียง
อุโฆษพระยศดำแคง
๏ จำรายฤทธิเดชเสด็จแสดง                 ดุจแสงพรรณแสง
แลสบรสายสากล
๏ ร้อยเอ็ดนคราสามนต์                        มอบมวญมณฑล
ถวายสมเด็จกษัตรีย์
๏ ศึกเสี้ยนเลี่ยนแผ่นปัถพี                     ดุจหน้าเภรี
แลเรียบรำงับดับเข็ญ
๏ ฝูงประชาชื่นชูอยู่เย็น                        ทรวงเกษมสุขเปน
ปนิธิทั่วธรณิน
๏ เฟื่องฟูสุรศักดิโสภิณ                         โสภาคย์ภูมินทร์
โสภิตพิมลโอฬาร
๏ เทพไทยทั่วทั้งจักรพาฬ                    เชิญรับสรวงสาร
สการสังเวยวันทนา
๏ เสื้อเมืองทรงเมืองผู้อา                       นุภาพมหา
มเหศรศักดิ์ศักดิ์สิทธิ์
๏ อวยไชยชำนิราชบพิตร                     จงพูลพัฒนกิจ
สิริสวัสดิขัตติยา
๏ พระชนม์เสริฐแสนพรรษา                เกียรติยศยิ่งถา
วรได้ร้อยแสนอสงไขย
๏ สูญสูรย์ศศีสบภพไตร                        แหล่งโลกประไลย
ลเวงพระยศจงคง
๏ สฤษฎิเรื่องรังฉบับบรรจง                 เพื่อไว้เปนมง
คลขัตติยคู่ชูเฉลิม
๏ ทุกลบองจองจิตต์จงเจิม                   โลกเลิศเสริฐเสริม
พิพิธพิพัฒไพศาล
๏ โลมลาเพคชพจมาน                          โดยบทบรรหาร
ก็จบสัมฤทธิ์บริบูรณ์ ฯ


โองการมหาเย็น

โองการมหาเย็น



            สิโรเม พุทธเทวัญจะ นะลาเตพรหมเทวตา หัทยังนารายกัญเจวะ ทะเวหัตเถ จะปะระเมสุราปาเท วิษณุกรรม์เจวะ สัพพะกัมมา ประสิทธิเม
            โอมสิทธิการครูกู จึงให้ตั้งสารสิทธิแก่เทพยดาทั้งหลาย ทั้งพระอินทร์ พระพรหม พระกาฬ ธะจึงได้มานั่งชุมนุมกัน บ่ มิได้นาน ได้เก้าโกฏและเก้าล้าน ธะจึงให้กูตั้งศาสตราพระมนต์ มนต์หนึ่งชื่อมหาเย็น ให้เย็นแก่กู ดังน้ำพระคงคาในท้องพระมหาสมุทรรามฤทธิ ธะจึงให้กูดับสรรพพิษทั้งหลายให้แก่ตนกู ให้กูเย็นดั่งน้ำพระคงคาในท้องพระสมุทรสาคร โอมทรุด ทรุด โทรม โทรม ลง ลง นะ นะ อะ อะ อุ สวาหะ
             อิติปิโสภะคะวา กูจะไหว้พระพุทธเจ้าทั้ง ๒๘ พระองค์ ธะจึงมาทรงจำแนกอักษร อะให้เย็นภายใน โมให้เย็นภายนอก อะหายใจเข้า อาหายใจออก อุให้เย็นแก่ตัวกู ทั้งพระพุทธแลพระธรรม ธะจึงมาจำแนกนำอักขระศาสตราแลอาคม อิกุมไว้แล้ว ทั้งคาถาอันกล้าแข็ง คือหินผาศิลาแลง พุทโธ ธัมโม สังโฆ อุให้เย็นแก่ตัวกู โอมชัยยะ ชัยยะ สรรพอุบาทว์จัญไรขอให้วินาสสันติ
ฯ

คำทำขวัญเด็กทารก บรวงสรวงแม่ซื้อ

คำทำขวัญเด็กทารก บรวงสรวงแม่ซื้อ

              
โอมศรีสิทธิเตโช นโมนมัสการ ข้าจะอ่านโองการอัญเชิญเทพยดาอันเจริญทั้งหลาย ขอเชิญพระนารายณ์ธิบดี ทั้งพระอิศวรผู้มีศักดาเดช เป็นจอมมกุฏเกศไกรลาศ ขออภิวาทวันทนบูชา หนึ่งพระอุมาภควดี อันมีศรีเฉลิมโลก จงดับโรคให้เสื่อมหาย ขออัญเชิญพระพายพระเพลิง พระกาลเถกิงแลพระพรหม ทั้งพระยมจตุโลกบาล พระสุริยากาลพระจันทร เจ้าสุทัศน์นครองค์อินทร์เป็นปิ่นเทวพิภพ ครบสิบสององค์ทรงมเหศวร ขอยอกรประนม บังคมเหนือศิโรเพศ ขออัญเชิญประเวศมาสถิต ประดิษฐานเหนือเศียร สรรพธูปเทียนชวาลา ปวารณาตามถวาย ข้าวตอกปรายบุบผา ช่อคันธาอรชร อีกทั้งบวรราชวัต ฉัตรธงชัยธงประฏาก ขอจงประสาทพรประสิทธิ์ ด้วยมนต์ฤทธิไสยเวท จงประสิทธิเพทแก่ข้า จะอาราธนารูปต่างตน แม่ซื้อเมืองบนเมืองล่าง ทั้งเจ็ดอย่างเจ็ดตน แม่ซื้อกลางหนกล้าแข็ง แม่ซื้อแรงประจำวัน สมมุตินามนั้นสืบกันมา คือแม่ซื้อกุมาราวันอาทิตย์ ชื่อวิจิตรนาวัน หนึ่งวันจันทร์แม่ซื้อ ชื่อวรรณานงคราญ  หนึ่งวันอังคารแม่ซื้อ ชื่อนางยักษ์บริสุทธิ์ หนึ่งวันพุธแม่ซื้อ ชื่อนางสามลทัศ หนึ่งวันพฤหัสบดีแม่ซื้อ ชื่อนางกาโลทุก หนึ่งวันศุกร์แม่ซื้อ ชื่อนางยักษ์นงเยาว์ หนึ่งวันเสาร์แม่ซื้อ ชื่อนางเอกาไลย ถ้าต้องชื่อของผู้ใด เร่งเร็วฮือไคลคลาศ ชวนภูติปิศาจทั้งสิ้น ตูจะให้กินเครื่องเส้นทุกตน ทุกตำบลผีสาง กูจะรางวัลให้ถึงใจ กินแล้วไปอย่าอยู่ ดุจตูบัญชาดังนี้ฯ
            โอมชัยศรีสิทธิสารประเสริฐ อัญเชิญเถิดแม่ซื้อเอ๋ย ครูตูเฉลยบอกให้ รู้จักในลักษณะแม่ ซื้อกระแหน่เบื้องบน แม่ซื้อกลางหนแลเมืองล่าง ซึ่งให้โทษต่างๆกัน
             แม่ซื้อลางบางพันอยู่ในไส้ มักให้ร้องไห้ร้องคราง ๒ แม่ซื้อลางบางขวางอยู่ในสะดือ ทำให้อึดอื้อแลลงท้อง ให้สะอื้นร้องดิ้นรน ๓ แม่ซื้อลางบางด้นอยู่ในเศียร ทำให้อาเจียนเสียงแห้งแหบ ๔ แม่ซื้อลางบางแอบอยู่ในเนื้อ นอนสะดุ้งเพื่อร้องหวาดหวีด ผิวเลือดซีดสิ้นกำเดา ๕ แม่ซื้อลางบางเข้าในกระหม่อม มักให้ผอมไห้มิหยุด เป็นผุดให้ตาแข็ง ๖ แม่ซื้อลางบางแฝงอยู่ในชงฆ์ มักให้หลงตกใจร้อง ตีนมือต้องเย็นเฉียบ ๗ แม่ซื้อลางบางเลียบอยู่ในเส้น มักให้ร้องเต้นสี่ตีนมือ บิดตัวอืออึดไปมา หวาดไขว่คว้าหน้าเขียว แม่ซื้อบรรดาเที่ยวมาสถิต ทั้ง ๒๘ ตนคิดมาทำโทษ  ขออย่าพิโรธอดโทษา มารับเนื้อปลาสุรายำ อีกกระทงน้ำกระทงข้าว อนึ่งเล่าวัตถาภรณ์ ผู้คนสลอนห้อมล้อม เสร็จพรั่งพร้อมอยู่ไสว ขอเชิญไปลงบัตร กินให้สวัสดีพร้อมญาติ แล้วจงประลาตคลาไคล ชมรูปไปต่างตน จงเป็นคนจำเริญศรี อย่ามีใจบีฑา วิหิงษาแก่บุตร อันกำเนิดในมนุษย์ใช่วิสัย ไปอยู่ต้นไม้ใหญ่ตามเพศ อันมีหิมเวศเถื่อนถ้ำ เหวผาน้ำบึงบาง พงป่ากว้างจอมเขา ถิ่นฐานลำเนาจอมปลวก กลางป่ารวกป่ารัง  ริมฝั่งถ้ำธารเขา  ริมลำเนาแนวเนิน  ริมป่าเถินเทินทุ่ง  ริมป่ายุงป่ายาง  ริมท่าทางคนไปมา ริมศาลาอาราม กินแล้วตามแต่จะไป อย่าช้าในบัดนี้ อย่าสูสีหยิกหยอก อย่าสัพยอกไม่เป็นการ อย่าอยู่เย้ากุมารที่เกิดมา จะได้วัฒนาการเจริญ ขอเชิญท่านจงเอ็นดู ซึ่งเป็นผู้อุปถัมภ์ เราส่งข้าวน้ำปูปลา ขอไว้สืบศาสนาอย่าเปล่าดาย เป็นชายจะได้เป็นสงฆ์ เป็นหญิงคงจะได้เป็นนางชี รักษาศีลมีเมตตาจิต จะได้ส่งษิโณทกส่วนอุทิศไปถึง กุศลกึ่งกับมารดา ซึ่งท่านได้อุตสาห์เลี้ยงดู เราสู้ขอซื้อไว้ ให้เป็นเบี้ยสามสิบสาม ค่าตัวตามสินไถ่ ในสามวันนี้เป็นลูกผี พ้นสี่วันนี้เป็นลูกคน ใช่ลูกของตนอย่าขวักไขว่ เราให้รูปใหม่ไปต่างตัว จงไปชมชัวรูปในบัตร โภชนาจัดเซ่นสรวง เราบำบวงใช้หนี้แล้ว อย่าแผ้วพานไปมา เมื่อวัฒนาจะส่งบุญ ให้อุดหนุนค้ำชู พ้นทุกข์สู่เข้านิพพาน เร่งรับการพลีกรรม กระทำสังเวยนานา ดุจดังตราตีประทับ กำกับท่านแต่วันนี้ไป ท่านอย่าให้มีภัยในกุมาร เราจะขอไว้อภิบาลรักษา บดขมิ้นทาปนดินสอพอง เป็นขมิ้นทองฝนจันทน์เจือ ทั้งขมิ้นขะเบือดอกชุมเห็ด ประสมเสร็จเสกเป็นองค์รักษ์ ทาผัดพักตร์นวลในเนื้อ ท่านอย่าได้เอื้อเฟื้ออยู่ชมเชย เร่งละเลยไปอย่าช้า จงกวาดเอาโรคาไปให้สิ้น เขม่าดาดลิ้นตานโจรทรางจรขึ้นขวางลำคอ อย่าให้เหลือหลอหละละออง แม่ทรางเจ้าของทั้งเจ็ดวัน จงอันตรธานอย่าให้มี ธาตุทั้งสี่แลสมุฏฐาน ทั้งสามกาลไว้ให้บริบูรณ์ อย่าให้เสื่อมสูญอันตราย ให้เลี้ยงง่ายดายในทารก จะได้อุปถัมภกในศาสนา องค์พระศาสดาพระกุกกุสนธ์ ทั้งพระทศพลโกนาคมน์ พระสมณะโคดมพุทธกัสสป พระอริยเมตไตรยครบทั้งห้า ท่านจงโมทนาเอากุศล ดุจยุบลกล่าวมาดังนี้ฯ



น้อมส่งเสด็จสมเด็จพระญาณสังวรฯ สู่นิพพาน





 

            ขอประทานกราบทูล ใต้ฝ่าพระบาทข้าพระพุทธเจ้า ๙ มหาเวทย์ น้อมส่งเสด็จสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก สุวัฑฒนมหาเถระ สู่โลกุตตรอมรเนรพานนิพพาน
๏  นมสฺสา วนฺทามิ วนฺทนา จรณํ กมลํ อภิวนฺทนา
ญาณสํวร สงฺฆราชฏฺฐปิตสฺส           สุวฑฺฒโน มหาเถโร

สปฺปญฺโญ ธมฺม ธีโร                         วิโรจติ กุสโล ธมฺมวาที
การุญฺโณ สีตหทโย                           สุหุชุ จะ สุปฏิปนฺโน
สมจริยา ตณฺหกฺขโย                          วิสงฺขาโร จะ ญายปฏิปนฺโน
เอกายโน นิพฺพานคามินี                   เอวํ นิมนฺตนํ นิพฺพานตีติ ฯ
            ญาณสํวโร สุวฑฺฒโน มหาเถร สิรสา นมามิ
            ญาณสํวโร สุวฑฺฒโน มหาเถร สพฺพทา นมามิ
            ญาณสํวโร สุวฑฺฒโน มหาเถร สพฺพโส นมามิ
            มหาสงฺฆราชานุภาเวน สทา โสตถี ภวนฺตุ โน ฯ
            ๏  วนฺทามิ ญาณสํวร สุวฑฺฒน มหาเถโร
                 สพฺพเมโทสํ ขมถเม ภนฺเต

            ๏  วนฺทามิ สงฺฆํ สพฺพเมโทสํ ขมถเม ภนฺเต
            วนฺทามิ ภนฺเต สพฺพํ อปราธํ ขมถเม ภนฺเต
            มยากตํ ปุญฺญํ สามินา อนุโมทิตพฺพํ สามินา
            กตํ ปุญฺญํ มยฺหํ
ทาตพฺพํ สาธุ สาธุ อนุโมทามิ ฯ
            ขอกราบอภิวาทแทบฝ่าพระบาท สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก สุวัฑฒนมหาเถระ ผู้ประกอบด้วยปัญญา ทรงมีปัญญาเป็นเครื่องทรงด้วยพระธรรม ทรงกล่าวซึ่งธรรมอันวิจิตรงดงามด้วยความชำนาญ ทรงเปี่ยมด้วยความการุณาด้วยพระหฤทัยที่ชุ่มเย็น ทรงปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ทรงประพฤติเพื่อความระงับกิเลส เพื่อความสิ้นไปแห่งตัณหา ทรงปฏิบัติเพื่อธรรมที่ควร ทรงปฏิบัติเพื่อพระนิพพาน เป็นที่ไปสู่พระนิพพานทางเดียว อันให้ถึงพระนิพพาน ด้วยเหตุนี้ขอนิมนต์ท่านเจ้าประคุณขึ้นสู่พระนิพพานเทอญ.
            ขอกราบซึ่งสมเด็จพระญาณสังวร สุวัฑฒนมหาเถระ ด้วยเศียรเกล้า
            ขอกราบซึ่งสมเด็จพระญาณสังวร สุวัฑฒนมหาเถระ
ในกาลทุกเมื่อ
            ขอกราบซึ่งสมเด็จพระญาณสังวร สุวัฑฒนมหาเถระ โดยประการทั้งปวง
            ขออานุภาพแห่งสมเด็จพระสังฆราชทั้งหลาย โปรดแผ่พระเมตตาบารมี คุ้มครองบังเกิดความสุขสวัสดี ให้ข้าพระพุทธเจ้า ตลอดทั้งประเทศชาติ มีความเจริญรุ่งเรืองตลอดไป เป็นนิจนิรันดร์เทอญ.

           
ข้าแต่พระสงฆ์ผู้เจริญ สมเด็จพระญาณสังวร สุวัฑฒนมหาเถระ ข้าพุทธเจ้าขอกราบไหว้พระสงฆ์ผู้เจริญ สมเด็จพระญาณสังวร สุวัฑฒนมหาเถระ เพื่อขอขมาโทษทั้งปวง ขอพระสงฆ์ผู้เจริญ สมเด็จพระญาณสังวร สุวัฑฒนมหาเถระ จงให้อภัยโทษแก่ข้าพุทธเจ้าด้วยเถิด
            ๙ มหาเวทย์ พร้อมด้วยศิษยานุศิษย์ ขอกราบน้อมส่งเสด็จสมเด็จพระสังฆราชสู่พระนิพพาน สาธุ สาธุ อนุโมทามิ



คัมภีร์อภิไทโภธิบาทว์ (ลางร้ายและฝันร้าย)

คัมภีร์อภิไทโภธิบาทว์
คัมภีร์ว่าด้วยลางร้ายและฝันร้าย
            คัมภีร์นี้เป็นคัมภีร์ที่กล่าวถึงอุบาทว์ทั้งปวง อุบาทว์ จากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานให้ความหมายว่า “อัปรีย์, จัญไร, ไม่เป็นมงคล” ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่าตำรานี้กล่าวถึงความอัปรีย์ ความจัญไร ความไม่เป็นมงคล หากเกิดเหตุการณ์ สิ่งที่เกิดโดยปัจจุบันทันด่วน ภัยอันตราย ความทุกข์ร้อน นิมิตรให้เกิดลางร้ายต่างๆตามคัมภีร์กล่าวไว้และวิธีแก้เคล็ดลางร้ายนั้น ด้วยน้ำมนต์ธรณีสาร หรือการบูชาเทวดา อันเกิดจากการะบันดาลของเทวดา ๘ องค์ โดยประจำอยู่ทิศทั้ง ๘ คือ
            1. อุบาวท์พระอินทร์  พระอินทร์ เป็นเทวดาประจำทิศบูรพา เจ้าแห่งทิศตะวันออก ทรงพาหนะช้าง พระวรกายผิวสีเขียว ภูษาแดง พระหัตถ์ขวาถือวัชระ(ตรี) พระหัตถ์ซ้ายถือขอช้าง มีช้างเอราวัณเป็นพาหนะ
            2. อุบาวท์พระเพลิง พระอัคคี เป็นเทวดาประจำทิศอาคเนย์ เจ้าแห่งทิศตะวันออกเฉียงใต้ พระวรกายแดง ภูษาแดง หัตถ์ขวาถือช้อน หัตถ์ซ้ายถือหอก ทรงแกะเป็นพาหนะ
            3. อุบาวท์พระยมราช  พญายม เป็นเทวดาประจำทิศทักษิณ เจ้าแห่งทิศใต้ พระวรกายผิวดำ ภูษาแดง หัตถ์ขวาถือเชือก-บ่วงบาศ หัตถ์ขวาถือพระขรรค์ ทรงควายเป็นพาหนะ
            4. อุบาวท์พระนารายณ์   พระวิษณุ เทวดาประจำทิศหรดี เจ้าแห่งทิศตะวันตกเฉียงเหนือ พระวรกายสีดอกตะแบก(ฟ้าอมม่วง) อาภรณ์สีเหลือง มี 4 กร ถือ สังข์ จักร ตรี คทา ทรงพญาเศษนาราชหรือพญาครุฑเป็นพาหนะ
            5. อุบาวท์พระวรุณ  พระพิรุณ เทพแห่งฝน เป็นเทวดาประจำทิศประจิม เจ้าแห่งทิศตะวันตก พระวรกายขาว พระภูษาสีเหลือง หัตถ์ขวาถือเชือกบ่วงบาศ หัตถ์ขวาทรงประทานพร ทรงนาคเป็นพาหนะ
            6. อุบาวท์พระพาย พระพายุ เทพแห่งลม เป็นเทวดาประจำทิศพายัพ เจ้าแห่งทิศตะวันตกเฉียงเหนือ วรกายดำ พระภูษาขาว หัตถ์ขวาถือธง หัตถ์ขวาถือพระขรรค์ ทรงกวางเป็นพาหนะ
            7. อุบาวท์พระโสม พระจันทร์ เป็นเทวดาประจำทิศอุดร เจ้าแห่งทิศเหนือ วรกายขาว พระภูษาสีเหลืองนวล ทรงม้าเป็นพาหนะ
            8. อุบาวท์พระไพรศพณ์  พระไพศรพณ์ เป็นเทวดาประจำทิศอุดร พระวรกายผิวทอง หัตถ์ขวาถือตระบองหัตถ์ซ้ายยกเสมอหน้าอกแสดงการห้ามปรามมิให้เทวดาทำผิด ทรงมนุษย์เป็นพาหนะ
คัมภีร์อภิไทโภธิบาทว์ และได้แปลอุปเทห์ว่าไว้ดังนี้

อุบาทว์พระอินทร์ 
            ผิว์ฟ้าผ่าพสุธา ผ่าพระทวารา พระมณเฑียรราชปราสาท ผ่าพฤกษารักษ์พินาศ ผ่าโรงอัศวชาติ และโรงคเชนทร พระภู - ๑ ราชตฤณทรอินทรธนู รัศมีสว่างดูประจักษ์ในพื้นอากาศ อนึ่งองค์บพิตรพลั้งพลาด ตกเตียงราชอาสน์ คานหามคเชนทร พาชี หนึ่งโสดท้าวไทยินดี อยู่ในไพรพนาลี ละพระมณเฑียรวัง หนึ่งมุขมนตรีชัง ชิงกันดีหวัง วิวาททวนวุ่นวาย หนึ่งปราญชญ์ และญาติทั้งหลาย ผิดกันมั่นหมาย บ่ ควรคิดแค้นเคืองคา หนึ่งสัตว์ในป่าหล้ามา เข้าเขตนครา หนึ่งโคละเสียคอกเคย หนึ่งวัวตัวเมียขึ้นเกยตัวผู้ หวังเชยเมถุนกวนกามกล หนึ่จวักหักในมือตน หนึ่งไพร่ร้อนรน รำคาญ บ่เคหา อุบาทว์เหล่านี้อินทรา ผู้มีมหึมา สำแดงพระเคราะห์ แก่นรชน เกิดแก่ผู้ใดเร่งรน บูชาด้วยมนต์ บังคับพลีการทั้งผอง แก้วแหวนแพรพรายเงินทอง ธูปเทียนตระกอง สุคนธมาลาพรรณ ลาชาผลาผลทุกอัน ในเวทย์มหันต์มหาประเสริฐบูชา ภักดีเดียว อาจให้ทรา ทรุดโทษคณา เป็นคุณศรีศุภผล ในลักษณ์อักษรพระมนต์ อุปเทศนิพนธ์ ดังนี้จะได้เห็น
            โอม ปุระมะทิสะอินทะเทวะตา สะหะคะณะปะริวารา อาคัจฉันตุ ปะริภุญชันตุสะวาหาย โอม สัพพะอุปาทะ สัพพะทุกขะ สัพพะโสกะ สัพพะโรคะ วินาสายะ สัพพะสัตรู ปะมุจจะติ โอม อินทะเทวะตา สะทา รักขันตุ สะวาหะ สะวาหาย สะวาหาง
            โอม พระอินทราธิราชอุปาทฺวตาย เอยฺยราพาหนาย ปุพฺเพทิฏฺฐิตาย อาคจฺฉตุ ภุญฺชตุ ขิปฺปยตุ วิปฺปยตุ สวาห สพฺพอุปาทฺววินาสาย สพฺพอนฺตราย วินาสาย สุขวฑฺฒโก โหตุ อยุวณฺณสุขพลํ อมฺหากํ รกฺขตุ สวาห สวาหาย
            อุบาวท์พระอินทร์ เป็นลางร้าย จะเกิดกาลีบ้านกาลีเมือง กลียุคขึ้นในบ้านเมือง หรือจะมีน้ำจะท่วม มีเรื่องต้องเสียเงินทอง ข้าวของ รถหาย ทำของมีค่าหาย ทำให้ข้าวของแตกหักเสียหาย หรือถูกขโมยขึ้นบ้าน ผู้คนทะเลาะกันโดยเรื่องไม่เป็นเรื่อง
1. บังเกิดเป็นฟ้าผ่าพื้นดิน ฟ้าผ่าประตู ฟ้าผ่าปราสาท ฟ้าผ่าต้นไม้ ฟ้าผ่าโรงเลี้ยงม้า โรงเลี้ยงช้าง
 
2. บังเกิดแสงสว่างแวบวาบๆน่าสะพรึงกลัวกลางอากาศ
 
3. บังเกิดเหตุการณ์กษัตริย์หรือท้าวพระยาตกแท่นบัลลังก์ ตกจากที่นั่งเตียงนอน ตกม้า ตกช้าง ตกจากรถพาหนะ ตกบันได
4. บังเกิดเหตุการณ์ บรรดาเสนาข้าราชการ มักเกิดผิดใจกันเอง แย่งกันเป็นใหญ่
5.สัตว์ป่าวิ่งเข้าสู่พระนคร ส่วนสัตว์ในพระนครวิ่งหนีเข้าไปอยู่ในป่า
 6.เหล่าสัตว์ตัวเมียแสดงอาการ วิปริตเหมือนตัวผู้วิ่งไล่ปล้ำ ไล่ทับสัตว์ตัวผู้ดูวิปริตพิกลนัก
7.บ้านเมืองว่างเปล่าทิ้งร้างไม่มีคนอาศัยอยู่
วิธีแก้อุบาทว์พระอินทร์
            ท่านให้จัดแจงบูชา ด้วยผ้าผ่อนแพรพรรณ แก้วแหวนเงินทอง ทำบัตรพลีกว้างหนึ่งคืบหนึ่งบัตร ภายในบัตรพลีนั้น ใส่ด้วยกระทง 7 กระทง ภายในกระทงนั้นใส่ด้วยข้าวสุก, กุ้งพล่า, ปลายำ,ข้าวตอก, นม, เนย, และดอกไม้ธูปเทียน แล้วให้ปั้นรูปพระอินทร์ขี่ช้างเอราวัณ มีเศียร 33 เศียร เสร็จแล้วเอาไปวางไว้ทางทิศบูรพา แล้วจุดธูปเทียนบูชาด้วยมนต์นี้
            โอม พระอินทะราชะ อุปาทะวะตายะ เอยยะราชะ พาหะนายะ ปุพพะทิสะฐิตายะ อาคัจฉะตุภุญชะตุ ขิปปายะ วิปปะยะตุ สะวาหะ สัพพะอุปาทะวะ วินาสายะ สัพพะอันตะรายะ วินาสายะ, ขะวัฑฒะโก โหตุ อายุ วัณณะ สุขะ พะลัง อัมหากัง รักขะตุ สะวาหะ สะวาหาย

อุบาทว์พระเพลิง
            ผิว์แผ่นดินครอก ออกเป็นคลองร่องให้เป็น ในท่ามกลางนครประจักษ์ หนึ่งเสโลโตมรขรรค์ บ่มิพอที่จะหัก แลมาหักอำเภอใจ ถ้วยชามบ่มิร้าวราน พลัดไมใส่ฉาน บังเอิญ แลแตกตัวเอง หนึ่งหนูบ่มิได้กลัวเกรง แล่นเลี้ยวครื้นเครง แลร้องจิก ๆ รอบตน หนึ่งบุตรภรรยาข้าคน เป็นสุขใจตน กระริกกระรี้ปรีดา หนึ่งกล้วยเครือเครงครา กลางลำมายา อุบาทว์อุบัติให้เห็น หนึ่งรัศมีสุริยะเย็น รัศมีพระจันทร์เป็น กระอุกกลับร้อนรน เหมันต์คิมหันต์วสันต์ แปรปรวนอลวน ฤดูบ่มิเป็นตามกาล หนึ่งอัคคีในเชิงกราน บ่มิเป่าพัดพาน ประอุกแะลุกลามเรือง หนึ่งเห็นไฟเรืองในเรือน บังเอิญหากเหมือน ที่แท้บ่มีอัคคี หนึ่งนิทราในราตรี บ่มิหลับดังมี ขยะแลยงเลือดไร หนึ่งโสกาอยู่ในใจ หน่ายในเหย้าเรือน กมลจิตตะ ระเริง อุบาทว์เหล่านี้พระเพลิง ผู้เรืองฤทธิ์อำนาจสำแดงให้เห็น เกิดแก่ผู้ใด อย่าเย็นใจเลย ความเข็ญจะถึง อย่าได้เบกษา เร่งแต่งสักการะบูชา แก้วแหวนมุกดา หิรัญรัตน์แพรพราย ลาชาบุษบาเรียงราย ธูปเทียนทั้งหลาย สุคนธโภชนาหาร ถวายด้วยพระมนต์โอฬาร อุปเทศาจาริย์ ในเวทยกิจมหันต์ อาจบำบัดโทษภยันต์ จัญไรภัยอัน จะมาทั้งปวงให้เหือดหาย พระมนต์อักษรหมาย ไว้ให้สืบสาย ดังนี้ในลักษณะพระมนต์
            โอม อาคะเณยยะทิสา อัคคะนิเทวะตา สะหะคะณะ ปะริวารา อาคัจฉันตุปะริภุญชันตุ สะวาหาย โอม สัพพาอุปาทะ สัพพะโสกะ สัพพะโรคะ สัพพะทุกขะ วินาสายะ สัพพะศัตรู ปะมุจจะติ โอม อัคคะนิเทวะตา สะทารักขันตุ สะวาหะ สะวาหายะ สะวาหาง โอม พระอคฺคีราช อุปาทฺวตาย ขคฺคพาหนาย อาคเณยฺยทิฏฺฐิตาย อาคจฺฉตุ ภุญฺชตุ ขิปฺปยตุ วิปฺปยตุ ฯลฯ สวาห สวาหาย
อุบาทว์พระเพลิง  เป็นลางร้ายบอกเหตุไฟไหม้ เสียทรัพย์ อุบัติเหตุ
1. บังเกิดแผ่นดิน เกิดแยกแตก เป็นช่วง โหว่ เป็นรู แผ่นดินทรุดตัว เป็นหลุมลึก ต้นไม้ถล่มลงมา แผ่นดินแตกระแหงขนาดใหญ่ โดยหาสาเหตุมิได้ เป็นที่แปลกประหลาดยิ่งนัก
2. อาวุธต่างๆแตกหักเอง โดยที่ไม่มีใคร ทำอะไร
3. ถ้วย โถ โอชาม เกิดแตกหักเอง โดยที่ไม่มีใครทำอะไร
4. ฝูงหนู วิ่งมาล้อมรอบบ้าน โดยหาสาเหตุไม่ได้
5.ลำกล้วยออกปลีกลางต้นต้นไม้ แตกหน่อ ออกกอ เป็นรูปทรงแปลกประหลาด น่ากลัว
6.แสงอาทิตย์กลับให้ความรู้ เย็น แต่แสงจันทร์กลับให้ความรู้สึกร้อน
7. ไฟลุกขึ้นมาเองได้ โดยไม่มีใครจุด
8.บังเกิดเปลวเพลิง ปริศนาขึ้นมา โดยหาที่มาไมได้ แล้วพลันก็หายไปเฉยๆ ชนิดหาร่องรอยอันใดมิได้
8.เจ้าบ้านตกกลางคืน นอนไม่หลับกระสับ กระส่าย กระวน กระวายใจอย่างไม่มีสาเหตุ
วิธีแก้อุบาทว์พระเพลิง
            ท่านให้บูชาด้วยบัตรพลีหนึ่งบัตร ภายในบัตรนั้นบรรจุด้วยกระทงหนึ่งกระทงภายในนั้นใส่ด้วยของเหมือนกับกระทงพระอินทร์นั้น แล้วปั้นรูปพระเพลิงขี่แรดแล้วนำไปวางไว้ทางทิศอาคเณย์แล้วบูชาด้วยมนต์นี้
            โอม พระอัคคิราชะ อุปาทะวะตายะ อัคคะพาหะนายะ อาคะเณยยะทิสะฐิตายะ อาคัจฉะตุภุญชะตุ ขิปปายะ วิปปะยะตุ สะวาหะ สัพพะอุปาทะวะ วินาสายะ สัพพะอันตะรายะ วินาสายะ สุขะวัฑฒะโก โหตุ อายุ วัณณะ สุขะ พะลัง อัมหากัง รักขะตุ สะวาหะ สะวาหาย

อุบาทว์พระยม
            ผิว์โคเคียงเกวียนเดินวน ไป่ทันแก้ปรน ปะอุกแลขุกวอดวาย หนึ่งโคเคียงคู่ไถตา ในแอกอุบาย อุบาทว์พิบัติพึงกลัว ม้าคลอดตัวเดียวสองหัว คราวเดียวสองตัวก็ดี พิบัตนานา หนึ่งผีซัดเรือนเครงครา เนืองนิจมายา แลร้องระริกขิกสรวล หนึ่งไข้แล้วเล่าทบทวน ฝันร้ายรำจวน นิรันดร รำคาญใจ หนึ่งมดแมง แมลงเรือดไร เกิดมากหลากภัย พิบัติรุมราวี นกแสดเค้าคุดปักษี นกเคาะเอาผี นกอกและนกทุงเกวียน เหยี่ยวรุ้งตบยุงทุงเทียน นกไส้ไถ่เถียน แลบินมาเข้าเคหา งูทับสมิงคา ลำพองถลา เห่าพิษนานา มาขึ้นยังเรือนซอกซอน แร้งจับแร้งสมจร กลางวันบ่มิห่อน แลเห็นประจักษ์แก่ตา อุบาทว์เหล่านี้ พระยายมราชมหามหิทธิ หากให้เห็น รีบแต่งบูชา อย่าเย็นใจอยู่ จักเป็นภยันตรายเร่งรน ลาโชบุศโบ และสุคนธ์ ธูปเทียนสกล หิรัญรัตน์วัตถา โภชนาผลาผลนานา สูปะพยัญชนะ มฤคา มธุกขีระทะธ บูชาด้วยมนต์อันมี วาระพระบาลี ลิขิตไว้ให้สืบสาย จัญไรภัยโทษอันตราย จักดลดับหายสะเดาะทั้งเคราะห์ยายี
            โอม ทักขิณะทิสะยะมะเทวะตา สะหะคะณะปะริวาระ อาคัจฉันตุ ปะริภุญชันตุ สะวาหาย โอม สัพพะอุปาทะ สัพพะโสกะ สัพพะโรคะ วินาสายะ สัพพะสัตรู ปะมุจจะติ โอม ยะมะเทวะตา สะทา รักขันตุ สะวาหะ สะวาหาย สะวาหาง
            โอม พระยายมราชอุปาทฺวตาย มหิสฺสพาหนาย ทกฺขิณทิฏฐิตาย อาคจฺฉตุ ภุญฺชตุ ขิปฺปยตุ วิปฺปยตุ ฯลฯ สวาหะ สวาหาย


อุบาวท์พระยมราช เป็นลางร้ายบอกเหตุว่าจะป่วยหนัก อาจจะถึงตาย มีคดีความ ผู้คนแตกแยกกัน เกรียดกัน ด่ากัน ข้าราชการ นักการเมือง เกิดแยกแตก ผู้คนเครียด มีคนล้มป่วย บาดเจ็บล้มตาย อาจจะเกิดเสียกรุง
1. ช้าง ม้า วัว ควาย อยู่ดีๆก็ตายไปเฉยๆ โดยไม่มีได้ ป่วยอะไรมาก่อน
2. ช้าง ม้าออกลูก มาพิการ มี 3 หัว มี 2 หัวบ้างขาเกินมาบ้าง เช่น วัว 6 ขา ควาย 7 ขาบ้าง
3. เกิดเสียงดัง ปึงปัง เหมือนมีคนเอาหิวเขี้ยงบ้าน เหมือนมีภูติผี ปีศาจมาขว้างของในเรือนตน
4. นกเค้าแมว นกแสก อีแร้ง มาจับหลังคาบ้าน
5.ขี้ม้าอยู่ดีๆ ม้าก็ตายไปเฉยๆ หรือ ไถนา อยู่ดีๆ วัว หรือ ควายที่เทียมแอก ก็ตายไปต่อหนาต่อตาอย่างหาสาเหตุไม่ได้ นกบินตกมาตายต่อหน้า
6. ได้ยินเสียงประหลาด เหมือนเสียงผีหัวเราะ  เสียงผีร้องโหยหวน น่าหวาดกลัว
7.ฝันร้าย ฝันสยองน่ากลัวมากๆ เช่น ฝันเห็น ยมทูตท่าทางน่ากลัวมายืนหน้าบ้าน แล้วชี้นิ้วเข้ามาในบ้าน
8. มีนกประหลาด หรือ เหยี่ยว บินเข้ามาในบ้านหรือมีสัตว์แปลกๆหลงมา
9. งูเข้ามาอยู่ในบ้านเรือน
10.บ้านพังลงมาดื้อๆ อยู่ๆก็หักครืนลงมา
11. มดต่างๆ เกิดทะเลาะวิวาท ยกพวกกัดกันทั้งฝูง อาจกัดกันจนตายหลายคู่ ไม่ก็กัดกันทั้งรัง ตะลุมบอน ดูน่ากลัว
12. มีหินประหลาดจากไหนไม่รู้ตกมาโดนหลังคาบ้าน หรือ ตกเข้ามาในบ้านอย่างหาสาเหตุไม่ได้ 
วิธีแก้อุบาทว์พระยม
            ท่านให้บูชาด้วยบัตรพลี กว้างหนึ่งคืบ กระทงหนึ่งกระทงภายในกระทงนั้น บรรจุด้วยของดังกล่าวมาแล้วในวิธีแก้อุบาทว์พระอินทร์นั้น แล้วปั้นรูปพระยายมขี่มหิงสาเสร็จแล้วเอาไปวางไว้ทางทิศทักษิณ แล้วให้จุดธูปเทียน บูชาด้วยพระมนต์นี้
            โอม พระยะมะราชะ อุปาทะวะตายะ มะหิสะ พาหะนายะ ทักขิณะกิหิสะฐิตายะ อาคัจฉะตุภุญชะตุ ขิปปายะ วิปปะยะตุ สะวาหะ สัพพะอุปาทะวะ วินาสายะ สัพพะอันตะรายะ วินาสายะ สุขะ วัฑฒะโก โหตุ อายุ วัณณะ สุขะ วัณณะ สุขะ พะลัง อัมหากัง รักขะตุ สะวาหะ สะวาหาย

อุบาทว์พระนารายณ์
            ผิว์ฆ้องกังสดาลดนตรี พิณพาทย์เภรี แลศัพท์สังข์ดัดเอง หนึ่งโสดควรรูปพระเพลิง บังเอิญเป็นเอง แลไขชะโลธารา เดือนเดียวมีอุปราคา ราหาพาธา ระวิศศิทั้งสอง หนึ่งน้ำไหลหลั่งมานอง เป็นโลหิตหนอง ครั้นแล้วก็สุทธิ์ใสสรง หนึ่งโลหิตเหงื่อไหลลง ออกแต่พระองค์แลองค์พระโยคยรร หนึ่งอาวุธติงต้องกัน หนึ่งครกสากผุดขึ้นตีกันเอง หนึ่งจอมปลวกคราที่เพรง ช้างม้าตื่นเอง พันเอิญตระหนกตกใจ หนึ่งพระสุริยันกั้นกรดใน วงดุจควันไฟ อันดำชะอ่ำอัศจรรย์ สังฆราช พระภิกษุพรรค์ สร้างเครื่องยุทธกรรม็ไว้ในกุฎีดูดี สักครายตกพลาดปัฏพี กลอนอันมีชะไลแลเต็มฟองฟู หนึ่งหอกดาบดุจยืดอกดูข้างแกงปลาปู จะกินก็เป็นโลหิต หนึ้งหม้อข้าวพวกวิปริต พระรูปเรืองฤทธิ์ แลล้มจรแคง พระกาย อุบาทว์เหล่านี้พระนารายณ์ ศรีไวยากูณฐ์หมาย แก่คนผู้เคราะห์บีฑา เร่งแต่งเครื่องสักการบูชา แก้วแหวนนานา สุพรรณแพรลำยอง ลาชาบุษบาไกรกรอง ธูปเทียนทั้งผอง สุคนธโภชนาหาร มฤคาธุทะธิตระถาร นานาผลาหาร ประดับคำนับน้อมถวาย ในเวทย์มหันต์นารายณ์ ด้วยพระมนต์หมาย ประเสริฐไว้มหึมา จัญไรโภยภัยโรคา ทุกข์โศกโสกา อุบาทว์อุบัติเหือดหาย
            โอม หะระติทิสะนารายะณะเทวะตา สะหะคะณะ ปะริวารา อาคัจฉันตุ ปะระภุญชันตุ สะวาหาย โอม สัพพะอุปาทะ สัพพะทุกขะ สัพพะโสกะ สัพพะโรคะ วินาสายะ สัพพะสัตรู ปะมุจจะติ โอม นารายะณะเทวะตา สะทา รักชันตุ สะวาหะ สะวาหาย สะวาหาง
            โอม พระนารายณ์มหาราช อุปาทฺวตาย จตุครุฑพาหนาย หรตี ทิฏฺฐิตาย อาคจฺฉตุ ภุญฺชตุ ขิปฺปยตุ ฯลฯ สวาห สวาหาย


อุบาวท์พระนารายณ์ เป็นลางบอกเหตุว่าระวังภัยสงคราม โจรผู้ร้ายชุกชุม มีการก่อการร้าย เกิดกบถขึ้นในบ้านเมือง เกิดอัปปรีย์มีไส้ศึกในบ้านเมือง ผู้คนแตกแยกกัน เกิดภัยต่อบ้านเมือง บ้านเมืองพินาศแพ้ภัยสงคราม
1. เครื่องดนตรี ต่างๆ เกิดดังขึ้นมาโดยไม่มีใคร ดีด สี ตีเป่า
2.เครื่องบูชาพระ บูชาเทพ เกิดแตกหัก ขึ้นมาอย่างหาสาเหตุมิได้
3. พระบูชา พระพุทธรูป ของขลัง เกิดมีน้ำมันไหลเยิ้มออกมาหรือไม่ก็มีน้ำสีแดงๆไหลออกมาจาก ตาเทวรูป
4.เกิดมีสุริยคราส จันทรคราส บ่อยครั้งในปีนั้น
มีปรากฏการณ์ดาวตก และ ดาวเรียงกันเป็นระนาบ
5. มีเสียงดังออกมาจากอาวุธ ไม่ก็ อาวุธเกิดเคลื่อนไหวได้ โดยไม่มีใครไปแตะมัน
6.ปรากฏว่า จอมปลวกเกิดย้ายที่อยู่โดยไม่มีใครไป แตะมัน
7.ช้าง ม้า วัว ควาย แมว หมา หนู มีอาการแตกตื่น ร้องเสียงดัง เหมือน มีใครเอาไม้จะตีมันให้ตาย เช่น สุนัขร้องโหยหวน ไม่ยอมหยุด เหมือนเจ็บปวดทรมาน ราวกับว่ามีคนจะ ตีมันให้ตายทั้งๆที่ไม่ใครทำร้ายมัน
8.สัตว์ในบ้าน เช่น หมา แมว นก ฝูงหนู ร้องเสียงดังท่าทางหวาดกลัว วิ่งแตกตื่น จิ้งจก ตุ๊กแก และ สัตว์ต่างๆ มีอาการแตกตื่น หวาดกลัว อะไรบางอย่าง เหมือนสิ่งเลวร้ายกำลังจะบังเกิดขึ้น
9.พระภิกษุ สามเณร ในวัดเกิดการสะสมอาวุธ ไม่ยอมปฎิบัติธรรม
10.ฝนตก พอกระทบดินจะเกิดเป็นฟอง ฟู่ บนพื้นดิน ดุจคลื่นน้ำทะเล
11.เกิดมี เลือดไหล ออกมาจากดาบ มีด มีเสียงปืนดังขึ้นเอง ทั้งๆที่ไม่มีใครยิง อาวุธต่างๆ เกิดมี ราขึ้นเป็นดอกดวง ลวดลาย ดูน่ากลัว
12.พระบูชา พระประธาน ศาลเจ้าที่ ศาลพระภูมิ เกิดล้มลงมาเอง โดยที่ไม่มีใครผลัก

วิธีแก้อุบาทว์พระนารายณ์
            ท่านให้จัดบูชาด้วยช้างม้า ตุ๊กตาชายหญิง ผ้าขาว ผ้าแดง ผ้าเหลือง และเครื่องของหอม พร้อมด้วยบัตรพลีหนึ่งบัตร กว้างหนึ่งคืบ กระทงหนึ่งกระทง ภายในกระทงนั้นใส่ด้วยสิ่งของเหมือนที่กล่าวมาแล้ว แล้วปั้นรูปพระนารายณ์ขี่ครุฑสี่ตัว เสร็จแล้วเอาไปวางไว้ทางทิศหรดี แล้วจุดธูปเทียนบูชาด้วยมนต์นี้
            โอม พระนารายะณะราชา อุปาทะวะตายะ จัตตุครุฑพาหะนายะ หะระติทิสะหิตายะ อาคัจฉะตุ ภุญชะตุ ขิปปายะ วิปปะยะตุ สะวาหะ สัพพะอุปาทะวะ วินาสายะสัพพะอันตะรายะ วินาสายะ สุขะ วัฑฒะโก โหตุ อายุ วัณณะ สุขะ พะลัง อัมหากัง รักขะตุ สะวาหะ สะวาหาย

อุบาทว์พระพิรุณ
            หนึ่งโสด ผลพฤกษ์ทั้งหลาย รสหวานกลับกลาย เป็นส้มแลผิดอาการ หนึ่งฝนตกไหลท่อธาร น่านนองพิสดาร ฤดูประหลาดนานา หนึ่งโสดดอกลูกพฤกษา เคยเป็นทุกครา จำหุติโสตบ่มิเป็น หนึ่งหมอกน้ำค้างหยาดเย็น ใช่กาลจะเป็น มาเป็นประจักษ์มายา หนึ่งเกิดมวลมากในนานา ฝนไขธารา ครั้นแล้วตระปัดแห้งหาย มนุษย์เกิดลูกกลับกลาย เป็นสัตว์ทั้งหลาย ประเภทนานาพันธุ์ ฝ่ายสัตว์ทั้งหลายมีครรภ์เป็นมนุษย์พันธุ์ อุทัยอุทัศพึงกลัว หนึ่งกบคางคกขึ้นครัว จัญไรพันพัวพิบัติเพี้ยนนานา แก้วแหวนแพรพรรณภูษา มาลัยมาลา ทั้งธูปทีปสุคนธ์ บูชาด้วยพระมนต์ อุปเทศนิพนธ์ ลิขิตไว้เป็นอักษร เป็นศรีสถิตย์เสถียรสถาพร อาจดับทุกข์โทมนัสให้เหือดหาย
            โอม ปัจฉิมะทิสะวะรุณะเทวะตา สะหะคะณะปะริวารา อาคัจฉันตุ ปะริภุญชันตุ สะวาหาย โอม สัพพะอุปาทะ สัพพะทุกขะ สัพพะโสกะ สัพพะโสกะ สัพพะโรคะ วินาสายะ สัพพะสัตรู ปะมุจจะติโอม วะรุณะเทวะตา สะทา รักขันตุ สะวาหะ สะวาหาย สะวาหาง
            โอม พระพุยพระพิรุณราช อุปาทฺวตาย ปญฺจนาคราชพาหนาย ปจฺฉิมทิฏฺฐิตาย อาคจฺฉตุ ภุญฺชตุ ขิปฺปยตุ วิปฺปยตุ ฯลฯ สวาห สวาหาย


อุบาวท์พระวรุณ เป็นลางร้ายบอกว่า ฝนจะตกหนัก น้ำท่วม มีภัยธรรมชาติ อาจจะได้คู่ครอง เจอคนที่ถูกตาถูกใจ เหล่าสตรีในวัยเรียนกลับตั้งครรภ์ ก่อนวัยอันควร
1.ต้นไม้ ผลไม้ ที่เคยมีรสหอมหวาน กับออกผลมาเปรี้ยว หรือ รสชาติประหลาดไปจากเดิม
2.ดอกไม้ ผลไม้ ออกดอก ออกลูก ผิดฤดูกาล
ต้นไม้ที่ยังเล็กกลับออกลูกเร็ว
3.บังเกิดฝันแล้ง อากาศแปรปรวนวิปริต ผิดฤดูกาล
4.คนออกลูกเป็นสัตว์
5.สัตว์ออกลูกมา ผิดแผกไปจากพันธ์ของมัน
วิธีแก้อุบาทว์พระพิรุณ
            ท่านให้จัดบูชาด้วยกระออมน้ำ 8 กระออม เทียน 8 เล่ม และข้าวตอกดอกไม้ ผ้าขาว เงินทองและเมล็ดพันธุ์ ผักกาด ทำบัตรพลีกว้างหนึ่งคืบ และกระทงหนึ่งกระทง ภายในกระทงนั้นใส่ด้วยสิ่งของเหมือนที่กล่าวมาแล้ว และปั้นรูปพระพิรุณขี่นาค 5 ตัว ครั้นแล้วเอาไปวางไว้ทางทิศประจิม แล้วให้จุดธูปเทียนบูชาด้วยมนต์นี้
            โอม พระพุยะวะรุณะราชะ อุปาทะวะตายะ ปัญจะนาคะราชะ พาหะนายะปัจฉิมะทิสะฐิตายะอาคัจฉะตุ ภุญชะตุ ขิปปายะ สะวาหะ สัพพะอุปาทะวะวินาสายะ สุขะวัฑฒะโก โหตุ อายุ วัณณะ สุขะ พะลัง อัมหากัง รักขะตุ สะวาหะ สะวาหาย

อุบาทว์พระพาย
            อนึ่งใช่มรสุมพระพาย จักพัดวุ่นวาย และพัดพยุห์หนักหนา ไม้ไร่โพธิ์ไพรพฤกษายูงยางยับพา แลหักระนาดพาดกัน อากาศเกลื่อนกลุ้มเป็นควัน พร้าวตาลโยกยรร พยุหศัพท์บันลือ เรือนโรง พาลัยหักปือ หอบหวลขึ้นเครือ ยูงยงกะยุ่งพลุ่งบิน ไผ่ผารากโค่นลงดิน เงื้อมแง่ ศิขรินทร์ กระทั่งกระแทกแหลกลง สารเสือสีห์ หมีแม่นชงฆ์ ซอกซอนดอนดง ระเนระนาดวุ่นวาย ปักษีปักษาทั้งหลาย ต่างบินผันผาย หาพฤกษ์ซุ่มซ่อนตัว หนึ่งเห็นเมฆดุจรูปวัว เห็นดุจรูปตัวมนุษย์ในคัคนางค์ หนึ่งเป็นรูป ดุจคชสาร ดุจรูปสีหปาน และรูปพยัคฆราชา หนึ่งโสดเห็นดุจรูปกา ดุจรูปครุฑา ประจักษ์แจ้ง แม่นหมาย อุบาทว์เหล่านี้พระพาย พระองค์อุบาย แก่ผู้เคราะห์ราวี เร่งแต่งสักการพลี บูชาจงดี คำนับประดับ ผลาหาร นานาสูปะพยัญชนะตระการ นมส้มนมหวาน และโภชนะโอชโอชา ปายาสมธุรสกระยาสังเวยนานา ดิเรกจงยาตยง มาลัยไกรกรองบรรจง ธูปเทียนจำนง สุคนธ์กลิ่นกำจร เงินทองแพรภูษาภรณ์ นพรัตน์บวร วิไลบูชาถวาย ด้วยพระมนต์อักษรหมาย สำหรับพระพาย ด้วยใจเพ่งภักดี อุบาทว์ฆาตร้ายราวี จัญไรทั้งภัยเหือดหาย สะเดาะทั้งเคราะห์ให้วายโทษร้ายเหือดหาย เป็นคุณสิริศุภผล ในลักษณ์อักษรพระมนต์ ดังนี้อย่าฉงน จำไว้จงแจ้ง สืบไป
            โอม พายัพทิสะวาโยเทวะตา สะหะคะณะปริวารา อาคัจฉันตุ ปะริภุญชันตุ สะวาหาย โอม สัพพะอุปาทะ สัพพะทุกขะ สัพพะโสกะ สัพพะโรคะ วินาสายะ สัพพะสัตรู ปะมุขจะติ โอม วาโยเทวะตา สะทา รักขันตุ สะวาหะ สะวาหาย สะวาหาง
            โอม พระพายราช อุปาทฺวตาย ฉวสฺวพาหนาย วายวทิฏฺฐิตาย อาคจฺฉตุ ภุญฺชตุ ขิปฺปยตุ วิปฺปยตุ นลฯ สวาห สวาหาย.


อุบาวท์พระพาย  เป็นทั้งลางดี และ ลางร้าย อาจจะเจอเนื้อคู่ หากพบเห็นเป็นรูปพระ รูปหนุมาน เป็นลางดีจะเกิดสิริมงคลแก่ผู้พบเห็น
1. พายุ รุนแรง ลมพัดน่ากลัว เป็นเหตุให้ต้นไม้หักทับรถ ทับบ้าน
2.เกิดไฟไหม้ต้นไม้แบบไม่มีสาเหตุ
3.เกิดควันประหลาดลอยมาจากไหนไม่รู้ แล้วก็เกิดลมพายุรุนแรงตามมา
4.ลมพัดแรง จนต้นไม้ และ บ้าน พัง
5.ลมพัดแรง จนหมู่สัตว์ต่างอพยพหนี หลบหายไป
6.ลมพัดแรง ท้องฟ้าแดงน่ากลัว
7.ลมพัดแรง บนท้องฟ้า บังเกิดเมฆรูปประหลาดต่างๆ เช่น เกิดเป็นรูปเสือ รูปปีศาจ เกิดรูปทรงต่างๆ มากมาย
วิธีแก้อุบาทว์พระพาย
            อุบาทว์พระพายนี้ ท่านให้จัดสิ่งของบูชาดังนี้ มีธูปเทียน น้ำ 4 กระออม เทียนใหญ่ 4 เล่มแล้วทำบัตรพลี กว้างหนึ่งคืบหนึ่งบัตร พร้อมทั้งกระทงหนึ่งกระทง ภายในกระทงนั้นใส่ด้วยสิ่งของดังกล่าวมาแล้วข้างต้นนั้น แล้วปั้นรูปพระพายขี่ม้า 1 ตัวเสร็จแล้วเอาไปวางไว้ทางทิศพายัพ แล้วจุดธูปเทียนบูชาด้วยมนต์นี้
            โอม พระพายะระชะ อุปาทะวะตายะ ฉะอัสสะวะพาหะนายะ วามะทิสะฐิตายะ อาคัจฉะตุภุญชะตุ ขิปปายะ วิปปะยะตุ สะวาหะ สัพพะอุปาทะวะ วินาสายะ สัพพะ อันตะรายะ, สุขะวัฑฒะโกโหตุ อายุ วัณณะ สุขะ พะลัง อัมหากัง รักขะตุ สะวาหะ สะวาหาย

อุบาทว์พระโสม
            หนึ่งน้ำผึ้งอ้อย มะธุโร ใส่ไว้ ในตุ่มไห พันเอิญแลเดือดพุพราย หนึ่งโสดผลพฤกษ์ทั้งหลาย ผลิตลูกกลับกลาย เป็นพันธุ์อื่นอัศจรรย์ หนึ่งสัตว์สุนัขผายผัน ขึ้นคลอดลายครรภ์ ในครัวประชีตาไฟ หนึ่งใช่ที่หนูอาศัย ในใต้เตาไฟ แลไปทำรูรัง หลังคาใช่ที่หมาหวัง ในดล หมาชัง ไปขึ้นแลไต่ไปมา หนึ่งได้ยินผีเจรจา มาบนพฤกษา แลฟังพระหนักแก่กรรณ์ หนึ่งโสดปลวกพวกโลมพันธุ์ อุบัติอัศจรรย์ มาในพุเตาอัคคี แลเห็ดมางอกดอกแซง อุบาทว์พระโสมสำแดง เก่งกวดรวดแรง จงแต่งสัการบังคม โภชนาปายาสนมเนย ขนุนขนันเขนียวขนม ประดับสิ่งสุขะเพียญชน์ ลาชะเสาวคนธ์ ธูปเทียนบุษบาบัวเผื่อน ประทุมบัวสัตบัน มาลัยไกรกรองแวววรรณ นพรัตน์สุพรรณ พิพิธพรายภูษา จงตั้งมนต์สิทธิบูชา ด้วยพระมนตรา ดิเรกเฉพาะพระโสม จัญไรภัยโทษอันโรม รุมราวีโจม ทั้งปวงจะดาลดับหาย อยู่เป็นสุขสบาย ด้วยพระมนต์หมาย ลิขิตไว้เป็นอักษร
            โอม อุตตะระทิสะโสมะเทวะตา สะหะคะณะปะริวารา อาคัจฉันตุ ปะริกุญชันตุ สะวาหาย โอม อุตตะระทิสะอุปาทะวะ สัพพะทุกขะ สัพพะโสกะ สัพพะโรคะ วินาสายะ สัพพะสัตรู ปะมุจจะติ โอม โสมะเทวะตา สะทา รักขันตุ สะวาหะ สะวาหาย สะวาหาง โอม พระโสมราช อุปาทฺวตาย สตฺตปุษปกพาหนาย อุตฺตรทิฏฺฐิตาย อาคจฺฉตุ ภุญฺชตุ ขิปฺปยตุ วิปฺปยตุ ฯลฯ สวาห สวาหาย.

อุบาวท์พระโสม(พระจันทร์) เป็นได้ทั้งลางดีและลางร้ายมีโชคลาภ มีความสุขกาย สุขใจ มีลาภก้อนโตขายที่ดินได้ ถูกหวย อาจจะมีคนหาเรื่องเพราะริษยา อาจจะเป็นทุกขลาภ
1.อันว่าน้ำผึ้งเก็บไว้ในไห เกิดเป็นฟอง ปุดๆขึ้นมา
2. ดอกไม้ ต้นไม้ เกิดออกดอกเต็มต้น มีสีสรรสวยงาม ขนาดใหญ่กว่าที่ควรเป็นว่านมงคลที่ออกดอกยาก เกิดออกดอกเต็มต้น
3.สุนัขออกลูกในเตาไฟ
4.หนูมาสร้างรังในเตาไฟ
5.สุนัขขึ้นไปอยู่บนหลังคา
6.ยามค่ำคืนได้ยินเสียง แปลกๆเหมือนมี ผีมาพูดคุยกัน
7. ปลวกหรือแมลง มาทำรังในเตาไฟ
8. เกิดฝันเห็นสิ่งมงคลต่างๆ
9. บังเกิดกลิ่นหอมประหลาดฟุ้งไปทั่วห้องอย่าง ไม่มีที่มาที่ไป
วิธีแก้อุบาทว์พระโสม
            วิธีแก้อุบาทว์พระโสมนี้ ท่านให้บูชาด้วยบริขารทั้งปวงและเทียน ข้าวตอก ดอกไม้ ผ้าขาวเงินทอง ทำบัตรพลีกว้างหนึ่งคืบ กระทงหนึ่งกระทง ภายในกระทงนั้นใส่ด้วยสิ่งของดังกล่าวมาแล้วข้างต้นนั้น แล้วปั้นรูปพระโสมตั้งไว้ในบุษบก 7 บุษบก แล้วเอาไปวางไว้ทางทิศอุดร จุดธูปเทียนบูชาด้วยมนต์นี้
            โอม พระโสมะราชะ อุปาทะวะตายะ สัตตะปุษปะกะพาหะนายะ อุตตะระทิสะฐิตายะ อาคัจฉะตุ ภุญชะตุ ขิปปายะ วิปปะยะตุ สะวาหะ สัพพะอุปาทะวะ วินาสายะ สัพพะอันตะรายะ, สุขะวัฑฒะโก โหตุ อายุ วัณณะ สุขะ พะลัง อัมหากัง สะวาหะ สะวาหาย

อุบาทว์พระไพรศพณ์
            หนึ่งผ้าแพรภูษาภรณ์ ใช่ที่หนูฟอน แลหนูมากัดอัศจรรย์ หนึ่งผ้าภูษาสรรพ์ บ่มีเพลิงอัน จะได้แลไหม้วู่วาม ทำนาได้ข้าวมากคราม ยิ่งนักบ่มิตาม ระบอบอันชอบไรนา ติลลาหีบได้เตลา มากพ้นอัตรา ทำนุกทำเนียมโบราณ ธัญญาตำได้ตัณฑุลาน มากหลากเหลือการ เป็นวิปริตผิดครอง หนึ่งอยู่พันเอิญเงินทอง มักตกเนืองนอง ในเรือนพันเอิญมักหาย หนึ่งคนเรือนโรงทั้งหลาย ใช่ที่เต่าหมาย และเต่าวะวามคลานมา เข้าใต้ถุนคลานขึ้นเดหา หนึ่งแมวมายา มาคลอดในแท่นนิไทร หนึ่งข้าวสารแช่ออกใบ หนึ่งบ่อน้ำใน จรเข้มาผุดอัศจรรย์ หนึ่งเสาเรือนตกมัน หนึ่งบัวสัตบัน มางอกในบ้านนคร หนึ่งเต่าตะพาบน้ำมามรณ์ ในถุนซอกซอน หนึ่งคลั่งประอุกทำลาย อุบาทว์พระศพณ์หมาย แก่คนทั้งหลาย เฉพาะเคราะห์ราวี เร่งแต่งบูชาจงดี ข้าวบิณฑ์บายศรี บรรจงทุกสิ่ง สูปะเพียญชน์ ผลผลาปายาสธูปเทียน บุษบาบัวเผื่อน พิกุลไกรจำปา สุรภีวรรณดีมะลิลา แก้วแหวนนานา สุพรรณแพรเพริศพราย ภูษาลังกาภรณ์ถวาย ด้วยพระองค์หมาย เฉพาะองค์พระไพรศพณ์ จงตั้งในสุทธินบ ภักดีคำรพ บพิตรปราณี อุบาทว์มาดร้ายราวี โรคาโรคี รำคาญทั้งปวงเหือดหาย อยู่เป็นสุขสบาย สมบูรณ์พูนกาย ภิรมย์ศรีศุภผล ในลักษณ์อักษรพระมนต์ อาจริยนิพนธ์ จงอย่าได้สงสัย
            โอม อิสาณทิสะไพรสัพพะเทวะตา สะหะ คะณะปะริวารา อาคัจฉันตุ ปะริภุญชันตุ สะวาหาย โอม สัพพะอุปาทะ สัพพะทุกขะ สัพพะโสกะ สัพพะโรคะ วินาสายะ สัพพะสัตรู ปะมุจจะติ โอม ไพรสัพพะเทวะตา สะทา รักขันตุ สะวาหะ สะวาหาย สะวาหาง ฯ
            โอม พระไพศรพณราช อุปาทฺวตาย อุสภพาหนาย อิสาณทิฏฐิตาย อาคจฺฉตุ ภุญฺชตุ ขิปฺปยตุ ฯลฯ สวาทสวาหาย

อุบาทว์พระไพรศพณ์ มีทั้งลางดี และ ลางร้าย เช่น ผู้ใหญ่อุปถัมป์ หน้าที่การงานกาวหน้าจะได้บ้าน ได้รถ ได้ของมีค่ามาครอบครอง หรือจะเสียของมีค่า เสียเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม
1. หนูมากัดผ้า กัดที่นอน กัดมุ้ง เป็นรูขาด
2. เกิดไฟไหม้เสื้อผ้าของตนเอง
3. เงินทอง ของมีค่าหล่นหายในบ้านแท้ๆ แต่หาไม่เจอ
4. ไฟไหม้หม้อน้ำ หรือ น้ำเดือดร้องเหมือนเสียงคน
5. มีตัวเหี้ย เต่า ตะพาบ น้ำ คลานเข้ามาในบ้าน เข้ามาใต้ถุนบ้าน
6. มีตัวเหี้ย เต่า ตะพาบ น้ำ คลานเข้ามาตายในบ้าน
7. เอาข้าวเปลือกมาตำ แต่ได้ ข้าวเปลือก มากกว่า ข้าวสารที่ควรจะได้
8. แมวมาออกลูกบนที่นอน
9. เอาข้าวสารแช่น้ำแล้วเกิดงอกรากออกมา
10. เสาเรือนตกน้ำมัน
11. ต้นบัวงอกขึ้นในบ้าน โดยที่ไม่มีใครเอามาปลูกไว้ก่อน 
วิธีแก้อุบาทว์พระไพรศพณ์
            วิธีแก้อุบาทว์พระไพรศพณ์นี้ ท่านได้จัดสิ่งของบูชาดังนี้ คือเครื่องกระยาบวช ข้าว น้ำ ธูปเทียน ข้าวตอก ดอกไม้ น้ำสามหม้อ ทำบัตรพลี กว้างหนึ่งคืบ กระทงหนึ่งกระทง ภายในกระทงนั้นใส่ด้วยสิ่งของเหมือนที่กล่าวมาแล้วข้างต้นนั้น แล้วปั้นรูปพระไพรศพณ์ขี่โค 1 ตัว เสร็จแล้วเอาไปวางไว้ทางทิศอีสาน แล้วให้จุดธูปเทียนบูชาด้วยมนต์นี้

            โอม พระไพรสะพะณะราชะ อุปาทะวะตายะ อุสุภะพาหะนายะ อิสาณะทิสะฐิตายะ อาคัจฉะตุ ภุญชะตุ ขิปปายะ วิปปะยะตุ สะวาหะ สัพพะอุปาทะวะ สัพพะอันตะรายะ วินาสายะ, สุขะวัฑฒะโก โหตุ อายุ วัณณะ สุขะ พะลัง อัมหากัง สาวาหะ สะวาหาย